برهرآیینه که غیرت فکند تمثالت

سرگردن شکنان دوخته نقش قدم

تاج شاهان غیور آبله پامالت

صورت هیچکس آنجا به مقابل نرسد

عمرها شدکه به تفهیم شرف می نازد

سال و ماه همه در سایه ماه و سالت

گر همه عقده دل بود نگاه توگشود