جهانگیر و ناباک و شیر اوژنا

که برد این ستون جهان را ز جا

براندیشه بد که بد رهنما

الا ای سوار سپهبد تنا

نه خسرو پرست و نه ایزدپرست

تن پیل وار سپهبد که خست

الا ای برآورده کوه بلند