کور می گردم دمی کز خود جدا می بینمت

اشکها را بر سر مژگان چه فرصت چیدن است

یک نفس بنشین دمی دیگرکجا می بینمت

شمع را بی شعله سامان نظر پیداست چیست

رفته ام از خویش و حسرت دیده بان بیخودیست

هرکجا باشم همان رو بر قفا می بینمت

بیدل اشغال خطا را مایه دانش مگیر