بماند به سر برنهد افسری

همی گفتم ای خسرو انجمن

که شاخ وفا را تو از بن مکن

که از تخم ساسان اگر دختری

همه شهر ایرانش فرمان برند

ازان تخمه هرگز به دل نگذرند

سپهدار نشنید پند مرا