جهان پرگردد ازآیینه تا خالی شود جایت

نفس در سینه ، نکهت آشیان خلد توصیفت

نگه در دیده شبنم پرور باغ تماشایت

شکوه جلوه ات جز در فضای دل نمی گنجد

پر اسان است اگرتوفیق بخشد نور بیتابی

تماشای بهشت ازگوشه چشم تمنایت

توان در موج ساغر غوطه زد از نقش پیشانی