نفس بودم سحرگل کردم از فیض دعاهایت

نظراندیشی وهمم به داغ غیر می سوزد

دلی آیینه سازم کز تو ریزم رنگ همتایت

هواخوه تو اکسیر سعادت در بغل دارد

تهی از سجده شوقت سر مویی نمی یابم

سراپادر جبین می غلتم از یاد سراپایت

اثر محو دعای بیدل است امید آن دارد