چقدر ز خویش دورم که به من رسد صدایت

نفس از تو صبح خرمن نگه از تو گل به دامن

تویی آنکه در بر من تهی از من است جایت

ز وصال بی حضورم به پیام ناصبورم

نفس هوس خیالان به هزار نغمه صرف است

سر دردسر ندارم من بیدل و دعایت