که خواهد از جبهه تر من چو گل عرق کرد خاک کویت

به این ضعیفی که بار دردم ، شکسته در طبع رنگ زردم

به گرد نقاش شوق گردم ، که می کشد حسرتم به سویت

ز سجده خجلت آور من ، چه ناز خرمن کند سر من

اگر بهارم توآبیاری ، وگر چراغم تو شعله کاری

ز حیرت من خبرنداری ، بیارم آیینه روبرویت

کجاست مضمون اعتباری ، که بیدل انشاکند نثاری