اگر بهارم توآبیاری ، وگر چراغم تو شعله کاری

به گرد نقاش شوق گردم ، که می کشد حسرتم به سویت

ز سجده خجلت آور من ، چه ناز خرمن کند سر من

که خواهد از جبهه تر من چو گل عرق کرد خاک کویت

ز حیرت من خبرنداری ، بیارم آیینه روبرویت

کجاست مضمون اعتباری ، که بیدل انشاکند نثاری

بضاعتم پیکر نزاری ، بیفکنم پیش تار مویت