خانه کفشدوز کرد فکر برهنه پاییت

دل به غبار وهم و وظن رفت زشغل ما و من

آینه ها به باد داد زنگ نفس زداییت

فقر نداشت این قدر رنج خیال پا و سر

آینه داری خیال شخص تو را مثال کرد

خاک چه ره به سر فشاند خاک به سر جداییت

هیات چرخ دیده ای محرم احتیاج باش