غم و طرب نعمت است اما نصیب لذت که راست اینجا

تو درخور فرصتی که داری تمام کن داستان حادث

کسی در ین دشت بی سر و پا برون منزل نمی خرامد

به خط پرگار جاده دارد تردد کاروان حادث

تجدد الوان ناز دارد نیاز مهمان خوان حادث

اگرشکستیم وگر سلامت که دارد اندیشه ندامت

بر اوستاد قدم فتاده است رنج میناگران حادث