سر تیغ اگر به درآ وری که خم است پیش فسان کج

در لاف حلقه ر با مزن به ترانه های بیان کج

که مباد خنده نما شود لب دعویت ز زبان کج

ز غرور دعوی سروvی به فلک می رسدت سری

ز غبار جاده ی معصیت نشدیم محرم عافیت

به کجاست منزل غافلی که فتد به راه روان کج

دل و دست باخته طاقتم سر وپای گمشده همتم