دارد ز حباب آینه در پیش نظر موج

تا بر سر خاکستر هستی ننشینم

چون شمع نی ام ایمن از این اشک شرر موج

مشکل که نفس با دل مایوس نلرزد

بیدل دم اظهار حیاپیشه خموشی ست

از خشک لبی چاره ندارد به گهر موج