چندی تو هم چو ناله درین کوهسار پیچ

ای غافل از خجالت صیادی هوس

رو عنکبوت وار هوا را به تار پیچ

پیش ازتو ذوق جانکنیی داشت کوهکن

امید در قلمرو بیحاصلی رساست

از هر چه هست بگسل و در انتظار پیچ

رنج جهان به همت مردانه راحت است