چون احتلام خجلت بوس وکنار و هیچ

گفتم چو شمع سوختنم را علاج چیست

دل گفت داغ یاس غنیمت شمار و هیچ

باید کشید یک دو دم از شاهد هوس

بیدل نیاز و ناز جهان غنا و فقر

دارد همین قدر که تو داری به کار و هیچ