جز آفتاب چهره ندارد نقاب صبح

غیر، ازخیال تیغ تو گردن به جیب دوخت

بی مغز را چوکوه گران است خواب صبح

از چاک دل رهی به خیال تو برده ایم

از چشم نوخطان به حیا می دمد نگاه

گرمی نجوشد آنقدر از آفتاب صبح

جمعیت حواس به پیری طمع مدار