گم شد به شبنم عرق آخر شتاب صبح

جمعیت حواس به پیری طمع مدار

شیرازه نفس چه کند با کتاب صبح

رفتیم و هیچ جا نرسیدیم وای عمر

چون سایه ام سیاهی دل داغ کرده است

شبهاگذشت و من نگشودم نقاب صبح

هستی است بار خاطر از خویش رفتنم