غیر واچیدن چه دارد چیدن دکان صبح

ترک غفلت شاهد اقبال فیض ما بس است

چشم اگر از خواب واشد نیست جز برهان صبح

هرکجا عرض نفس دادند جنس باد بود

حسن از هر ناله عاشق نقابی می درد

نگسلی ربط نفس ای بلبل از افغان صبح

تخم اشکی می فشاند آه و از خود می رود