غبار رفته به بادم نفس شمار بقاست

که شسته ام دو جهان را به آب خنده صبح

درین چمن که امید نشاط نومیدی ست

ز رنگ باخته دارم سراب خنده صبح

به من کنید عزیزان خطاب خنده صبح

رسید نشئه پیری چه خفته ای بیدل

به گریه زن قدحی از شراب خنده صبح