در گلشنی که کرد حقش آبیار فتح

دستت به بازوی نسب مرتضی قوی

تیغ تو را همین حسب ذوالفقار فتح

یک غنچه غیر گل نتوان یافت تا ابد

گردون چو زخم کهنه کند چارپاره اش

گر با دل عدوی تو سازد دچار فتح

هرجا به عزم رزم ببالد اراده ات