مژگان گشودنی نکشد انتظار فتح

گردون چو زخم کهنه کند چارپاره اش

گر با دل عدوی تو سازد دچار فتح

هرجا به عزم رزم ببالد اراده ات

یارب چو آفتاب به هرجا قدم زنی

گردد رهت چو صبح کند آشکار فتح

چندانکه چشم کار کند گل دمیده گیر