ستم است داغ خمار شب به دم سحر نکشد قدح

خجلم ز حسرت پیریی که ز چشم تر نکشد قدح

ز شرار کاغذم آب شد تب و تاب عشرت میکشی

که به فرصت مژه بستنی کسی اینقدر نکشد قدح

ندمید یک گل ازین چمن که ندید عبرت دلشکن