هیچکس در چهاردیوار جسد آسوده نیست

خواست توفال نقش بندد، رفت و انسان کرد طرح

کلبه ما ساز و برگ چشم پوشیدن نداشت

بوریا خواباند پهلویی که مژگان کرد طرح

یارب این منزل کدامین خانه ویران کرد طرح

دلنشین ما نشد بیدل از این طاق و سرا

جز همین نقش کف دستی که دندان کرد طرح