آخر از وضع جنون عذر علایق خواستم

موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

داد خون را با صفا آیینه دار شیر صلح

کرد با عریانی ما خار دامنگیر صلح

زین تفنگ و تیر پرخاشی که دارد جهل خلق

نیست ممکن تا نیارد در میان شمشیر صلح