به زاری و خواری و بی کام رفت

بفرمود پس تا بیامد دبیر

نویسد یکی نامه ای بر حریر

بگوید بخاقان که بهرام رفت

تو این ماندگان راز من یاددار

ز رنج و بد دشمن آزاد دار

که من با تو هرگز نکردم بدی