بسکه دارد طبع خلق از حق گذار ی انفعال

موج چین زد بسکه شد آب عقیق ازنام تلخ

جوهر فطرت مکن باطل به تمهید غرض

ای بسا مدحی که شد زین شیوه چون دشنام تلخ

دادن جان نیست اپنجا چون ادای وام تلخ

انتظار صید مطلب سخت راحت دشمن است

خواب نتوان یافت جز در دیده های دام تلخ