ز فوت فرصت وصلم دگر مگوی و مپرس

چو کوه از همه عضوم جواب بابد داد

ز هیچکس به نظر مژده سلامم نیست

مگر ز سیل کشم حرف خانه ات آباد

خرابه خاک به سر ماند و گنج رفت بباد

غبار من به عدم نیز پرفشان تریست

ز صید من عرقی داشت بر جبین صیاد