نخل جنون علم کش باغ و بهار نیست

صد دشت و در تنیده به یک ربشه گردباد

جولان شوق باک ندارد ز خار و خس

مشکل ز پیش پا کند اندیشه گردباد

سر برنمی کشد مگر از بیشه گردباد

هرجا نشان دهند ز سرگشتگان عشق

پیچد به من ز غیرت هم پیشه گردباد