صبح وشام ، ازنفس سرد، غرض جویی چند

خاک این باد به جز در دهن باد مباد

های و هویی که نواسنج خرابات دل است

سر به هم کوفتن سبحه زهاد مباد

باد بادی ست به عالم که چنین باد مباد

حیف همت که کسی چشم به عبرت دوزد

انتخاب دو جهان زحمت این صاد مباد