انتخاب دو جهان زحمت این صاد مباد

صبح وشام ، ازنفس سرد، غرض جویی چند

باد بادی ست به عالم که چنین باد مباد

حیف همت که کسی چشم به عبرت دوزد

شبخون خط پرگار به مرکز مبرید

هرچه جز دل به عمارت رسد آباد مباد

حادثات آن همه تشویش ندارد بیدل