کز ضعف سرشکم به شمار نفس افتاد

از بخت سیه چاره ندارم چه توان کرد

چون زلف به آشفتگی ام دسترس افتاد

در گریه تنک مایه تر از من دگری نیست

تا بیکسی ام قافله سالار فغان کرد

خون شد دل و چون اشک ز چشم جرس افتاد

شوقی به شکست دل من مست خروش است