تا بیکسی ام قافله سالار فغان کرد

چون زلف به آشفتگی ام دسترس افتاد

در گریه تنک مایه تر از من دگری نیست

کز ضعف سرشکم به شمار نفس افتاد

خون شد دل و چون اشک ز چشم جرس افتاد

شوقی به شکست دل من مست خروش است

آگه نی ام این شیشه ز دست چه کس افتاد