خون شد دل و چون اشک ز چشم جرس افتاد

در گریه تنک مایه تر از من دگری نیست

کز ضعف سرشکم به شمار نفس افتاد

تا بیکسی ام قافله سالار فغان کرد

شوقی به شکست دل من مست خروش است

آگه نی ام این شیشه ز دست چه کس افتاد

از آفت تعجیل حذر کن که در این باغ