کلفت مکش از عمر عیان است چه باشد

غم نیست اگر طایر ما در قفس افتاد

اسباب غبار نگه عبرت ما نیست

در دیده آتش نتوان گفت خس افتاد

سنگینی باری که به دوش نفس افتاد

بیدل لب آن برگ گل اندام ندارد

شهدی که تواند به خیالش مگس افتاد