حیرت آیینه را هم جوهر سیماب داد

تا عرق ، گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

خانه خورشید رخت ناز بر سیلاب داد

کس به ضبط دل چه پردازد که عرض جلوه ات

در محبت غافل از آداب نتوان زبستن

حسن گوش حلقه های زلف را هم تاب داد

نرگس مست بتان را وانکرد از خواب ناز