به دیبا بیاراست جنگی تنش

سخنهای او یک به یک یاد کرد

ز تیمار او شد دلش به دونیم

یکی تنگ تابوت کردش ز سیم

قصب کرد در زیر پیراهنش

همی ریخت کافور گرد اندرش

بدین گونه برتا نهان شد سرش