داشت غافل سرکشیهای شباب از طاعتم

بیش ازین نتوان دم تیغ تغافل آب داد

خواب امنی در جهان بی تمیزی داشتم

چشم واکردن سرم در عالم اسباب داد

قامت خم گشته یاد ازگوشه محراب داد

اضطراب شعله عرض مسند خاکستر است

هرکه رفت ازخویش عبرت بر من بیتاب داد