سستی چه ممکن است رود از بنای عمر

امروز می توان به قیامت حساب داد

بر موج آفتی که امید کنار نیست

تدبیر رخت اینقدرم اضطراب داد

نتوان به هپچ پیچ و خم این رشته تاب داد

وقت ترحم است کنون ای نسیم صبح

کان شوخ اختیار به دست نقاب داد