همچو مخمل بایدم تا مرگ داد خواب داد

گر همه در بزم خاک تیره بارت داده اند

سایه وار !زکف* نشاید دامن آداب داد

غفلت هستی ست اینجا، ساز بیداری کجاست

شش جهت راه من ازگرد تظلم بسته شد

بر در دل می برم از مطلب نایاب داد

پاس ناموس وفایم دل به درد آورده است