شش جهت راه من ازگرد تظلم بسته شد

سایه وار !زکف* نشاید دامن آداب داد

غفلت هستی ست اینجا، ساز بیداری کجاست

همچو مخمل بایدم تا مرگ داد خواب داد

بر در دل می برم از مطلب نایاب داد

پاس ناموس وفایم دل به درد آورده است

پیش خود باید جواب خاطر احباب داد