تا دقت فکرم مژه خواباند و نظر داد

از بس عرق آلود تمنای تو مردم

چون ابر غبارم به هوا جبهه تر داد

عمری زتحیر زدم آیینه به صیقل

بیدل چمنستان وفا داغ طرب بود

رنگم به شکستی زد و پرواز سحر داد