دل کباب پرتو حسن عرقناک که بود

ورنه چون موی سر مجنون پریشانم بیاد

زان ستم هایی که از بیداد هجران دیده ام

می درم پیش توگر آید گریبانم بیاد

کز هجوم اشک می آید چراغانم بیاد

از تغافلخانه ناز ننو بیرفن نیستم

شیشه ای بودم که دارد طاق نسیانم بیاد