الوداع ای همنشینان دلبرم آمد به یاد

پی تو عمری در عدم هم ننگ هستی داشتم

سوختم برخویش تا خاکسترم آمد به یاد

تا سحر بی پرده گردد شبنم از خود رفته است

جراتم از خجلت بیدستگاهی داغ کرد

ناله شد پرواز تا عجز پرم آمد به یاد

حسرت توفان بهار عالم مخموریم