که داغ عرض مکرر شرر نمی تابد

چو ناله گرد نمودم اثر نمی تابد

بهار من هوس رنگ برنمی تابد

به یک نظر ز سراپای من قناعت کن

به طبع بختم اگر خواب غالب است چه سود

که پنجه مژه ام هیچ برنمی تابد

اشاره می کند از پا نشستن کهسار