گرفته است خیالت فضای امکان را

که پنجه مژه ام هیچ برنمی تابد

اشاره می کند از پا نشستن کهسار

که بار ناله دل هرکمر نمی تابد

چه مهر و ماه که بر بام و در نمی تابد

گشاد و بست نگاهی ز دل غنیمت دان

چراغ راه نفس آنقدر نمی تابد