چراغ راه نفس آنقدر نمی تابد

گرفته است خیالت فضای امکان را

چه مهر و ماه که بر بام و در نمی تابد

گشاد و بست نگاهی ز دل غنیمت دان

نصیب ناله ما هیچ جا رسیدن نیست

نهال یاس خیال ثمر نمی تابد

طراوت عرق شرم ما سیه کاری ست