ز پا فتادگی از جاده سر نمی تابد

جهان ز مغز خرد پنبه زار اوهام است

چه سود برق جنون یک شرر نمی تابد

غبار عجز من و دامن خط تسلیم

نگاهم از کمر یار فرق نتوان کرد

کسی دو رشته بهم اینقدر نمی تابد

نشان من مگر از بی نشان توانی یافت