اگر حرفم به خاک افتد دعاها مستجاب افتد

کمال فطرت از سعی ادب غافل نمی باشد

به ضبط خویش افتد هرقدر در رشته تاب افتد

به افسون قبول خلق تاکی هرزه گو باشم

در آن وادی که من از شرم رعنایی عرق دارم

چو ابر از خاک هر گردی که برخیزد در آب افتد

نمی جوشند گوهرطینتان با موج این دریا