به خاک تا نگرد چشم خم به گردنش افتد

کسی که چون مژه عبرت دلیل روشنش افتد

خوش است ناز تجرد به دیده های نفروشی

خجالت است که عیسی نظر به سوزنش افتد

غبار سعی معاش آنقدر مخواه فراهم