مبادکس به غبار دل ملول افتد

دب چه چاره کند چون فضول افتد

بجای عذر دل آورده ام قبول افتد

به خاک خفت درتن ره هزار قافله اشک

ترحم است برآن طایر شکسته قفس

که همچو شمع پرافشانی اش به نول افتد

ستم به وجد دل از ضبط ناله نتوان کرد